Accepteer cookies om deze inhoud in te laden.

Productielandschappen worden vaak volledig getransformeerd nadat alle grondstoffen gewonnen zijn, waarbij de plekken hun culturele en ecologische identiteit verliezen. De “nieuwe” natuur die dan ontstaat, staat meestal in geen verhouding tot het ecologisch waardevolle landschap van vóór de tijd van de exploitatie. Er ontstaat een soort tabula rasa, waarin de industrie maar ook de geschiedenis van het landschap volledig zijn uitgewist. Deep Time Agency zoekt naar een meer holistische aanpak ten aanzien van de reconstructie van het landschap, waarbij er betekenis wordt gegeven aan het industriële erfgoed en de negatieve gevolgen van de industrie. Zij kijken hiervoor naar de archeologische objecten die door de graafwerkzaamheden aan het licht zijn gekomen. De ontginningsgebieden werken namelijk als enorme archeologische kijkgaten naar het verleden, waarbij ze de intrinsieke kwaliteiten van het landschap blootleggen en inzicht verschaffen in de complexe gelaagdheid hiervan.

Maar wat wordt er met deze kennis gedaan en hoe ver reikt de invloed van de verworven inzichten? En profiteert het landschap zelf ervan? Veel van de archeologische objecten komen immers terecht in nationale musea, waardoor de relatie met de plek van oorsprong wordt verbroken. Dit wekte bij Deep Time Agency de vraag op hoe de symbolische betekenissen van de objecten, die complexe, (pre)historische relaties tussen mens, dier en planeet tonen, nog een actieve rol in de recultivatie van het ontgonnen gebied kunnen spelen. Deze oude relaties, waarbij de mens nog innig met de natuur samenleefde, staan in fel contrast met onze huidige samenleving, waarvan de industriële plekken de littekens vormen. Het is hun missie om een gevoel van toebehoren te ontwikkelen in de ontwrichte landschappen zelf en op een grotere, maatschappelijke schaal in het Anthropoceen.

De projecten van Deep Time Agency ontstaan op het grensvlak van kunst, design, archeologie en cultureel erfgoed. Ze beschouwen hun werk als oefeningen in diepe tijd-denken, waarbij ze het korte termijn-denken, dat aan de oorsprong van de klimaatcrisis staat, proberen te doorbreken. Deep Time Agency kenmerkt zich door een sterk methodische werkwijze. Door middel van tijdelijke interventies en kunstwerken in de openbare ruimte richten zij zich op archeologische objecten die in verschillende (post)industriële landschappen zijn gevonden, bijvoorbeeld door deze in de ontgonnen gebieden te herplaatsen. Dit doen zij in samenwerking met wetenschappers, experts en lokale bewoners. Ze vinden dat deze ontginningsgebieden meer aandacht verdienen, zeker in een tijd die gekarakteriseerd wordt door het besef van de eindigheid van grondstoffen. De industriële, verticale ruimte van Gallery 3 benadert Deep Time Agency als een mijnschacht, waarin verschillendse vondsten uit geologische lagen, tijden en afgravingsplekken belicht worden.

Over Deep Time Agency

Het interdisciplinaire kunstinitiatief Deep Time Agency is in 2020 opgericht door beeldende kunstenaars Miriam Sentler en Wouter Osterholt.

Miriam Sentler (1994, DE/NL) is beeldend kunstenaar en artistiek onderzoeker gevestigd in Rotterdam en Amsterdam. Ze studeerde cum laude af aan de Universiteit van Amsterdam (MA Artistic Research, 2020) en de Academie voor Beeldende Kunsten in Maastricht (BFA Fine Arts, 2016). Sentler werkt met geluid/video, installatie, performance en kunstenaarspublicaties. Ze is gefascineerd door de verandering van industriële en moderne landschappen en de migratie van mens, dier en materie in deze complexe omgevingen. Om verschillende lagen van een plek voor het publiek te openen, werkt ze samen met wetenschappers en neemt ze tijdens het proces verschillende rollen aan, waarbij ze vaardigheden leert die verband houden met haar onderzoeksgebied.

Wouter Osterholt (1979, NL/DE) is een beeldend kunstenaar gevestigd in Berlijn. Hij studeerde aan de Vrije Media afdeling van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en studeerde af in 2001. Zijn werk is locatie- en contextspecifiek en manifesteert zich langs de breuklijnen en breekpunten van ons (politieke) landschap waar sociale en ecologische onrechtvaardigheden, conflicten of problemen aan het licht komen. Hij gebruikt vaak een methode van recontextualisering, waarbij hij bestaand materiaal hergebruikt, zoals gebouwen, monumenten, sculpturen, rituelen of archiefmateriaal. Zijn doel is om politiek terug te brengen in de publieke sfeer en de (on)mogelijkheden te testen van alternatieve ideeën die de bestaande hegemonie in twijfel trekken.

datum
06/10/2022
tot
22/10/2022
 
 
locatie

Gallery 3
Het Nieuwe Instituut
Museumpark 25
3015 CB Rotterdam

 
Het Nieuwe Instituut
Maud Vervenne